D’Avantgarde verkierpert d’Architektur vun der Hoffnung, d’Hoffnung op Verännerung, op Verbesserung an op e méi mënschlecht Zesummeliewen.
Wéi kënne mir an enger Welt, déi sech dauernd verännert, Projeten ausschaffen, plangen a bauen? Eng Welt, déi all Dag méi zerrass a méi onsécher gëtt? Musse mir dës Fragmentéierung fäerten? Solle mir se ignoréieren an eis hannert dem Ideal vun enger onverännerlecher Architektur verstoppen? Eis an d’Architektur flüchten – wierklech?
Mir refuséieren architektonesch Dogmen: Si wëllen eis dovun iwwerzeegen, datt een d’Wourecht an d’Schéinheet erreeche kann, wann ee sech un déi al Reegelen hält.
D’Architektur vun haut: eng grammatesch Fiktioun, e gëttleche Luxus, e kristalliséierte Glawen – den héchsten Ausdrock vun der mënschlecher Fräiheet, der Fantasie an dem Geescht. Si däerf awer ni op dat Produkt reduzéiert ginn, dat d’Technokrate sech wënschen, an och net duerch dat blousst Striewen no Nëtzlechkeet ofgewäert ginn. Architektur intermundium!
No enger virdefinéierter Virlag ze schaffen, ass keng Konscht, mee Industrie. De Bau erfëllt allgemeng Besoinen; d’Architektur geet op déi individuell Besoinen an. Beim Baue gëtt dat benotzt, wat zur Verfügung steet; d’Architektur kann doriwwer erausgoen.
Architektur mat Wierder ze beschreiwen, ass eng delikat Aufgab, bei där Subjektivitéit a perséinlech Entscheedungen eng grouss Roll spillen. Fir e Projet ze entwéckelen, musse fir d’éischt all Konventiounen, Normen a Standarden iwwer Bord gehäit ginn. Soss kann näischt Neies entstoen.
All Ofwäichung vun der struktureller Uerdnung, all « Onrengheet », gëtt als Gefor fir d’Harmonie, d’Eenheet an d’Stabilitéit ugesinn. D’Form gouf kontaminéiert.
Den dekonstruéierenden Architekt hëlt d’Gebaier net auserneen; hie sicht no hire verstoppte Rëss an hire schwaache Stellen. Hie behandelt déi reng Forme vun der architektonescher Traditioun esou, wéi e Psychiater seng Patiente behandelt: hie sicht no de Symptomer vun enger verdrängter Onrengheet. Duerch eng subtil Mëschung aus Schmeechlerei a Gewalt gëtt dës Onrengheet nees un d’Uewerfläch bruecht: d’Form gëtt hannerfrot.